ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ! ΔΥΝΑΤΟΙ,ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΩΡΑΙΟΙ!

(ταξιδιωτικό ρεπορτάζ και όχι μόνο)…Και ήρθε και η πρώτη του Οδυσσέα για τη φετινή σεζόν 2015/16. Λίγο καιρό μαζί τα παιδιά, λίγες οι προπονήσεις, κανένα φιλικό και η κλήρωση, τον έχει φέρει αντιμέτωπος με τα Διλινάτα, το μεγαθήριο της περσινής σεζόν και κάτοχος του κυπέλλου. Και όμως, το πρώτο ματς στην Ιθάκη, στο Δημοτικό Στάδιο στο Βαθύ, 2-2! Έκπληξη για όλους σχεδόν! Και οι διαφορές θα λυνόταν σήμερα, στο δεύτερο ματς, στης Κεραμειές με τα Διλινάτα γηπεδούχους. Οι απουσίες ουκ λίγες. Ο Μπόμπος, ο Αποστόλης ο Μαλιακρίδας, ο Renato και τέρμα ο Νώντας που απουσιάζει καιρό και απροπόνητος. Αν προσθέσουμε εδώ και τον Νιόνιο τον Καμούτση…τότε καταλαβαίνει καλά κανείς περί της αποδυναμώσεως της ομάδας και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, λείπει και η ψυχή αυτής της ομάδας, ο Σπύρος ο Ζερβός! Και μπροστά, τα Διλινάτα. Γηπεδούχους και θέλοντας να καθαρίζουν από νωρίς και το πρώτο ματς να μείνει στην μνήμη μόνο σαν μια απλή… σύμπτωση!

Βλέπω τα παιδιά καθώς μαζευόταν στο κέντρο του Σταυρού πριν ξεκινάμε. Οι συνηθισμένοι δ.λ.δ., οι παλιοί, ο Ντίνης, Ο Βάγγος ο Μαρούλης, ο Στάθης που μόνο παλιός δεν είναι σε ποδοσφαιρική ηλικία, ο Νώντας, αν αυτός λέγεται βετεράνος και ο Ρένη αλλά… είναι μεγάλος σε ηλικία ο Ρένη?!! Ο Φίλιππας, και ο Γεράσιμος ο Αντρεανάτος πέρα που είναι ακόμα πολύ νέοι, δεν είναι τακτικά μέλη της ομάδας, ήρθαν να βοηθήσουν όσο μπορούνε και μετά… ο Μπλερήμ 20 χρονών, ο Γεράσιμος ο Μπακαρέλος 17 χρονών, ο Αργύρης ο Σόμπολας 17, ο Βαγγέλης 16, ο Βασίλης ο Παπάς 15, ο Θανάσης 15 , ο Διονύσης 15!!! Ναι! Αυτή ήταν η ομάδα του Οδυσσέα σήμερα με τουλάχιστον τρις σημαντικές απουσίες και χωρίς τον προπονητή και τον φυσικό της ηγέτη τον Ζερβό! Και όμως, όλοι χαμογελαστοί! το έχουμε πει. Αν κάτι χαρακτηρίζει αυτή την ομάδα, είναι το χαμόγελο διότι, ο Οδυσσέας, αν μην τη άλλο, είναι η χαρούμενη παρέα!… Και μπροστά τους τα Διλινάτα, ήδη χτυπημένοι κάπως στο γόητρο λόγο ενός 2-2 εκπλήξει στο πρώτο ματς. Δεν ξέρω πως τυχαίνει με εμάς του Οδυσσέα αλλά κάθε φορά που πάμε στης Κεραμειές, ο καιρός δεν μας θέλει. Προσωπικά είχα βρεθεί εκεί πέρσι και ο καιρός και τότε ήταν βροχερός, με κρύο και αέρα. Και φέτος το ίδιο. Πριν φτάσουμε, κατεβαίνω από το λεωφορείο για να πάω να βρω τσιγάρα στο χωριό Τορά… χωριό το λες αλλά οποιοσδήποτε να βρισκόταν εκεί οπός βρέθηκα εγώ… είναι η στιγμή που σου επιβάλει να το λες «Χωριό Φάντασμα»!!

Κρύο, αέρας, βροχή, γενικά μουντός ο καιρός και ένας ουρανός που οι πινελιές που φύλαξε για αυτόν ο Παντοδύναμος αυτό το Σάββατο, έδειχναν ότι δεν είχε καθόλου έμπνευση!

Ψυχή στο δρόμο! Ούτε γάτα! Σε ένα παλιό καφενείο-παντοπωλείο-οικία, βρίσκω μόνο τέσσερις ηλικιωμένους. «Έχετε τσιγάρα» ρωτάω. «Όχι κύριε! Μόνο αυγά πουλάμε» αστειεύεται ένας από αυτούς. Παίρνω τα τσιγάρα μου, περνάω την γεμάτη λουλούδια αυλή του καφενείο-παντοπωλείου-οικία, κλίνω το πορτόνι αφήνοντας πίσω μου καπνό, μυρωδιά πρωινού ούζου και καλό ψημένου ελληνικού καφέ, μουρμούρες εναντίον των μνημονικών μέτρων που έρχονται και να με πάλη στους δρόμους της σιωπής! Ναι! Μάλλον αυτό το χωριό, έπρεπε να λεγόταν «Η Μεγάλη Σιωπή». Πλησιάζοντας τον γήπεδο, κάποιο στιγμή πιάνο ανύποπτο τον εαυτό μου να φανταστεί τον Οδυσσέα να σκοράρει προκαλώντας απόλυτη σιωπή στην κερκίδα! Πάντως, ο Σπύρος ο Κουβαράς μου είπε το πρωί ότι «Έχω την αίσθηση ότι δεν χάνουμε σήμερα».

Το ματς ξεκινά όπως αναμενόταν, με πίεση από τα Διλινάτα αλλά αυτό το παιχνίδι τους, δεν σου προκαλεί φόβο. Στην κερκίδα, ο Σπύρος δείχνει ήρεμος. Οι οπαδοί των Διλινάτων, αρχίζουν μετά από δέκα λεπτά να γκρινιάζουν. Το γκολ δεν έρχεται. Ο Νώντας στο τέρμα εκπνέει σιγουριά και ο Ρένι μπροστά, είναι για τους αντιπάλους, αυτός που ούτε στα όνειρα τους δεν θέλουν να των έχουν μπροστά με την μπάλα στα πόδια του! Ο Βάγγος ο Μαυρούλης είναι… αυτός που γνωρίζω πολύ καλά, ο Ντίνης σταθερός, ο Στάθης «Γίγαντας», μισή ομάδα και οι Θανάσης και Βαγγέλης μαχητικότατοι. Ο Γεράσιμος απροσπέλαστος και με την ωριμότητα ενός παίχτη στα τριάντα του. Κοιτάζουμε ο ένας των άλλον με τον Σπύρο. Έχουμε αρχίσει να διώξουμε το άγχος και μες στο κρύο, αισθανόμαστε ζεστοί! Ο Οδυσσέας αρχίσει κάνει και σουτ και το παιχνίδι μεταφέρεται στο κέντρο. Πλέον εκεί δίνονται οι μάχες. Και κανείς δεν πιστεύει στα μάτια του. Σιωπή! Έχουν τελειώσει και οι γρίνιες τον λιγοστών οπαδών τον Διλινάτων από την εξέδρα και πλέον, αυτοί, χωρίς να καταλάβουν, ακολουθούν ένα δύσκολο ματς της ομάδας τους. Έτσι το βιώνουν πλέον! Απίστευτο και όμως αληθινό! Τα τελευταία πέντε λεπτά, τελειώνουν με κάνα δυο τρία φάουλ δίπλα στην περιοχή μας αλλά, ο Νώντας, είπαμε, εκπνέει σιγουριά και βλέποντας τον, ναι, όντος έχει το ύψος αλλά και το ύφος ενός τερματοφύλακα που που σου επιβάλει να σκεφτείς ότι δεν μπορείς να τον νικήσεις! Ο Ντίνης και ο Στάθης δεν αφήνουν ούτε κουνούπι να περάσει στον αέρα πόσο μάλλον μπάλλα?! Στο δεύτερο ημίχρονο, τα πάντα είναι ανοιχτά αλλά και μοιρασμένα. Όποιος δεν γνωρίζει τοις ομάδες, θα σκεφτόταν άμεσος οτι είναι ένα ντέρμπι! Όντος. Ποιος είναι ο Νταβίντ και ποιος ο Γολιάθ?! Η απαντήσει κράτησε μέχρι που ο μικρός Βαγγέλης σκοράροντας με ένα ωραίο μαστορικό ψηλοκρεμαστό απάντησε ότι «Εδώ, δεν υπάρχουν οι Δαβίδ και Γολιάθ! Είμαστε το ίδιο μέγεθος και οι δύο ομάδες»! Πραγματικά! Ο Οδυσσέας έχει μεγαλώσει παρά πολύ, μάλλον περισσότερο από όσο είχε μικρύνει τα Διλινάτα! Ήταν στιγμές ονείρου αλλά τα όνειρα δεν κρατάνε για πολύ και η πρόκριση χάθηκε κάπου δέκα λεπτά πριν το τέλος, με ένα σουτ που δεν μπορούσε να αποκρουστεί παρά την προσπάθεια του Νώντα. Και τα τελευταία λεπτά, παρόλο που τα Διλινάτα είχαν ένα δοκάρι, εν τέλει, αυτοί ήταν που καρδιοχτυπήσανε! Σέντρες και σουτ στο τέρμα τους, ο πρόεδρος της ομάδας ουρλιάζοντας από έξω και κοντεύοντας να πάθει καρδιακό, παίκτες που πέφτουν κάτω για να κερδίσουν λεπτά χρόνου, κόσμο που φωνάζει από έξω «Έληξε, έληξε» και το υπόλοιπό σκληρό, πολύ σκληρό παιχνίδι από αυτούς.

Το τελευταίο κομμάτι ενός δράματος που υποτίθεται να ήταν ένα χαλαρό ποδοσφαιρικό Σάββατο για τα Διλινάτα, ήταν όταν ο Ρένι, λίγο έξω από την περιοχή, ξεφεύγει τον αντίπαλο του και εξαπολύει ένα σουτ και ο τερματοφύλακας τους με υπερπροσπάθεια διώχνει την μπάλα σε κόρνερ…

Τελείωσε ακριβός έτσι! Ισόπαλο, με τον Οδυσσέα να ψάχνει το γκολ προκρίσεις και τους κυπελλούχους η, παραλίγο νταμπλούχους πέρυσι, να κρατάνε με νύχια και δόντια την πρόκριση που τους χάρισε τελικά το 2-2 εκτός έδρας!

Φεύγοντας από της Κεραμειές, ο ήλιος δεν βγήκε, γενικά δεν βγήκε ποτέ σήμερα αλλά τα χαμόγελα ήταν μπόλικα. Αυτή η ωραία παρέα που λέγεται Οδυσσέας, γεμάτο νιάτα, ομορφιά, πιτσιρικαρία και τραγούδια στο λεωφορείο, πέρσι, κάνοντας την εκπλήξει – όπως θεωρήθηκε, έκλεισε το πρωτάθλημα νικώντας τον Α.Ο.Κ.Η. και στην ουσία τον διάλυσε. Κάτι μήνες αργότερα, χωρίς ακόμα πλήρες προετοιμασία, απόσπασε ισοπαλία σαν ισότιμος από τα Διλινάτα εντός έδρας στο Βαθύ 2-2 και θεωρήθηκε εκπλήξει. Στο ρεβάνς, πέρα από το σκορ 1-1, έκλεισε το ματς στην επίθεση ψάχνοντας το γκολ.

Καταλαβαίνει κανείς ότι έχουμε μεγαλώσει?

Καταλαβαίνει κανείς ότι ερχόμαστε?

ARIAN MURAJ

Κεραμιές, Κεφαλονιά 10/10/2015