ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΞΙΩΘΕΙ Ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ»

Του ΣΠΥΡΟΥ ΑΡΣΕΝΗ – Τ. Δημάρχου Ιθάκης – Νυν Νομαρχ. Συμβούλου

• Είναι πράγματι αναγκαία η περαιτέρω συνένωση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α’ βαθμού και η κατάργηση της ενδιάμεσης βαθμίδας (Νομαρχίας). Αυτό θα βοηθήσει στην αποκέντρωση με τη δημιουργία μιας δυνατής αιρετής Περιφέρειας, αλλά και στη μείωση, αναγκαστικά, της γραφειοκρατίας (η άποψη της διατήρησης ταυτόχρονα κρατικού Περιφερειάρχη είναι αστεία αν όχι πονηρή και θα περιπλέξει τα πράγματα

• Πρέπει να βρεθεί τρόπος να παρακαμφθεί η συνταγματική δυσκολία, διαφορετικά το εγχείρημα θα είναι κολοβό!
• Όμως, όπως η μη νομοθετική πρόβλεψη για τις αρμοδιότητες των τοπικών συμβουλίων (διαμερισμάτων) στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση οδήγησε στον εγωιστικό υδροκεφαλισμό των Δήμων και νομοτελειακά στην απαξίωση των μικρών κοινωνιών. Έτσι θα γίνει και τώρα εάν από την αρχή δεν αντιμετωπιστεί το πρόβλημα (κενό εξουσίας) που θα προκύψει από την κατάργηση των Νομαρχιών των Επαρχείων. Ο πολίτης ξαφνικά θα νοιώσει μόνος και αδύναμος!!
• Θα είναι τεράστιο πολιτιστικό λάθος εάν παραβλεφθεί η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στη λήψη των αποφάσεων και στον τρόπο διαχείρισής τους.
• Θα υπάρξει έλλειμμα Δημοκρατίας που θα οδηγήσει σε απολιτικούς σχεδιασμούς και στην παντελή αδιαφορία των πολιτών ως προς τις τοπικές και πολιτικοοικονομικές εξελίξεις.
• Για να μη φθάσουμε σ’ αυτό το σημείο και οδηγηθεί το σωστό κατ’ αρχήν εγχείρημα κάποια μέρα στην απαξίωσή του, εάν όχι στην κατάργησή του, πρέπει άμεσα να οριστεί νομοθετικά το περίγραμμα των νέων περιφερειών και ιδιαίτερα των νησιωτικών, που έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (απομόνωση – έλλειψη υποδομών – αστυφιλία κλπ), αλλά και να καθοριστούν συγκεκριμένα οι αρμοδιότητες και οι πόροι με τους οποίους θα προικοδοτηθούν.
• Διότι μόνο έτσι θα αντιμετωπίσουν οι νησιωτικές περιφέρειες τα κύρια προβλήματα που αιτία τους είναι η εξάρτηση από περιορισμένους βασικούς πόρους, όπως το νερό, η γη, η ενέργεια, οι πρώτες ύλες κλπ.
• Η σημερινή πολυδιάσταση των Ο.Τ.Α σ’ ένα νησί δυστυχώς δεν αντιμετώπισε αυτή τα καίρια προβλήματα τα οποία μεγαλώνουν σαν το δημόσιο χρέος της χώρας, για να μην πω ότι συμβαίνουν και σ’ αυτό αρνητικά
• Η πρότασή μου είναι οι σημερινές έδρες των Νομαρχιών και τουλάχιστον τα νησιωτικά Επαρχεία να παραμείνουν τοπικά παραρτήματα σε κάθε νησί απαρτιζόμενα από αιρετούς που θα εκλέγονται στις περιφερειακές εκλογές από τις τοπικές πλειοψηφίες κάθε νησιού, όπως ακριβώς και σωστά συμβαίνει στα τοπικά συμβούλια της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης (η διαδοθείσα φήμη ότι τα Τ.Σ καταργούνται είναι ότι χειρότερο για το πρώτο κύτταρο της Δημοκρατίας που είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν μπορεί και δεν πρέπει ο Δήμαρχος να είναι παντού)
• Δηλαδή θα υπάρχουν τοπικά ψηφοδέλτια σε κάθε νησί όλων των συνδυασμών της περιφέρειας για να εκλέγει η τοπική κοινωνία με την πλειοψηφία της τον «Τοπάρχη» (ή όπως αλλιώς θα τον ονομάσουμε) ο οποίος με δύο ακόμη αιρετούς της πλειοψηφίας και ενός της μειοψηφίας θα απαρτίζουν το νησιωτικό συμβούλιο με τις αρμοδιότητες της περιφέρειας (καμία επικάλυψη των αρμοδιοτήτων των Δήμων) ώστε να είναι σε θέση να εισηγείται στο περιφερειακό συμβούλιο τη λύση των προβλημάτων κάθε νησιού.
• Διαφορετικά εάν οι εισηγητές θα είναι οι περιφερειακοί σύμβουλοι που θα εκλέγονται στο ψηφοδέλτιο του κάθε περιφερειακού συνδυασμού θα αποκτήσουμε άλλου είδους Βουλευτές (τους περιφερειακούς) με ότι αυτό, καλό ή κακό, συνεπάγεται.
• Στην αρνητική αυτή περίπτωση στο Π.Σ θα πρέπει να υπάρχει αναλογική αντιπροσώπευση των περιοχών που σχηματίζουν την περιφέρεια και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να οδηγήσει σε αποκλεισμό μιας περιοχής ή ενός νησιού γιατί θα υπάρξουν αντιδράσεις και πολλά προβλήματα.
• Ένας Δήμος σε κάθε νησί, αλλιώτικα δεν έχει καμία έννοια η κατάργηση των Νομαρχιών.
• Ο Περιφερειάρχης και ο Δήμαρχος να εκλέγονται από την πρώτη Κυριακή οι επικεφαλείς των πλειονοψηφησάντων ψηφοδελτίων και τα μέλη των Π.Σ και Δ.Σ με το σύστημα της απλής αναλογικής (ανεξάρτητα από το ποσοστό που θα λάβουν). (Στην δεύτερη Κυριακή γίνονται συναλλαγές συμφερόντων και όχι προγραμμάτων και έτσι νοθεύεται η λαϊκή ετυμηγορία)

Με δυο λόγια στο σωστό εγχείρημα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη οι ελληνικές ιδιαιτερότητες (γεωγραφικές και πολιτιστικές) ώστε να ενδυναμωθεί η Δημοκρατία δια της λαϊκής συμμετοχής – δηλαδή με τη συμμετοχή του πολίτη στα κοινά και όχι με την περιθωριοποίησή του, όπως διαφαίνεται ή όχι κ.α. Η εμπειρία του «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ» πρέπει να μας οδηγήσει στις σωστές αποφάσεις που βγαίνουν μέσα από το διάλογο με τους ανθρώπους της αυτοδιοίκησης και όχι με τους γραφειοκράτες που συνήθως είναι μακριά από την πραγματικότητα.