ΟΧΙ ΠΑΛΙ ΒΑΡΚΙΖΕΣ!!!

«Να γυρίσουμε αποφασιστικά την πλάτη σε όλες εκείνες τις πολιτικές που χρυσώνουν το χάπι και να πάρουμε τις αποφάσεις που συνοψίζονται κατ’ εμέ σε μία μόνο φράση: ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΒΑΡΚΙΖΕΣ».

Ένα από τα βασικά που καταμαρτύρησε ο Ζαχαριάδης, γυρνώντας από το Νταχάου, στη κατοχική ηγεσία του ΚΚΕ, δηλαδή στον Σιάντο και στον Ζεύγο, ήταν γιατί υπέγραψαν τις συνθήκες του Λίβανου, της Καζέρτας και της Βάρκιζας, (αφού είχε προηγηθεί ο Δεκέμβρης του 44….) γιατί δηλαδή υποχώρησαν στους ανύπαρκτους της «εξόριστης» βασιλικής κυβέρνησης των Τσουδερών και Παπατζήδων, ενώ στην πατρίδα μας λάβαινε χώρα το μεγαλύτερο, αναλογικά, εθνικό αλλά και λαικοδημοκρατικό κίνημα αντίστασης ενάντια στον ναζισμό. Και εν μέρει είχε δίκιο, χωμένος παράλληλα μέσα στον βαθύ σταλινισμό της εποχής του και της ηγετικής του προσωπικότητας.

Η συνέχεια είναι γνωστή και η αδύνατη επανάσταση χάθηκε ή μάλλον χαντακώθηκε στον Γράμμο και το Βίτσι εκείνο τον σκληρό Αύγουστο του 49. Παράλληλα οι «νικητές» δηλαδή οι ταγματασφαλίτες, οι γερμανοτσολιάδες και οι επίγονοί τους ή μάλλον σήμερα τα εγγόνια τους τα ιδεολογικά, όπως οι «μένουμε Ευρώπη» δημιούργησαν όλες εκείνες τις συνθήκες που στην δεκαετία του ’50 οδήγησαν τον ανθό της ελληνικής νεολαίας στην ξενιτιά, στις φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές και στα καθ’ ημάς στην Αυστραλία και στην Νότια Αφρική, στην δεκαετία του ’60 τον τσάκισαν στο ξύλο και στην χούντα, στην δεκαετία του ’70 τον έσωσαν από τα τανκς μέσω του «εθνάρχη» τους και στις επόμενες δεκαετίες τον έβαζαν να ψηφίζει ΠΑΣΟΚ ή μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ (γιατί και όταν ψήφιζαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ ψήφιζαν στην πραγματικότητα) και να τον έχουν στην ανάθεση, προκειμένου να τον ελέγχουν και να τον κάνουν ό, τι θέλουν και στο τέλος να του πουν «μαζί τα φάγαμε (ρε)» και να μην μπορεί να απαντήσει ο μικροαστός ινδοευρωπαίος. Μέχρι που έσκασε εκείνη η σφαίρα του Κορκονέα στο σώμα του Γρηγορόπουλου το 2008 (πάλι Δεκέμβρης ήτανε….) και διαλύθηκαν οι όποιες ψευδαισθήσεις της δήθεν αστικής ελληνικής δημοκρατίας, ακόμα και στους μικροαστούς. Οι οποίοι φοβισμένοι από τα τότε (ή μήπως και σήμερα;) συστημικά ΜΜΕ των μεγαλοεργολάβων, ψήφισαν τον πιο ηλίθιο (μετά τον δόλιο Σημίτη) για πρωθυπουργό, ο οποίος εκτελώντας διατεταγμένη υπηρεσία, μας οδήγησε στα γνωστά.

Και τώρα έρχονται οι «μένοντες» να σκούζουν, φτάνει βέβαια να έχουνε αυτοί ευρά και οι άλλοι να δουλεύουν τζάμπα και να μην έχουν να φάνε όντες συνταξιούχοι, αφού αναθάρρησαν από την λαθεμένη πολιτική που ακολουθήθηκε μέχρι και σήμερα από την συγκυβέρνηση, δηλαδή αυτή της ανάθεσης σε άλλους να λύσουν τα προβλήματά μας, με τον λαό στη γωνία ή σε κάθε περίπτωση να έρχεται εκ των υστέρων να στηρίζει. Και μετά από όλα αυτά, να μας θέτουν και το ερώτημα: μέσα ή έξω από το ευρώ;

Δηλαδή μπορούμε να διαλέξουμε δήμιο ή όχι; 5 μήνες είναι πάρα πολλοί. Δεν θέλουμε άλλο κάρβουνο. Ακόμα και σήμερα, Τρίτη 24 Ιούνη 2015, έρχονται με νέες «προτάσεις» που εκμηδενίζουν την άθλια κυβερνητική πρόταση και ζητούν κι άλλα, κι άλλα., κι άλλα….

Τί να κάμουμε το λοιπόν; Κατά την γνώμη μου να γυρίσουμε αποφασιστικά την πλάτη σε όλες εκείνες τις πολιτικές που χρυσώνουν το χάπι και να πάρουμε τις αποφάσεις που συνοψίζονται κατ’ εμέ σε μία μόνο φράση:

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΒΑΡΚΙΖΕΣ, για να μην το πω αλλιώς.

Και λυπάμαι πολύ για την ευτέλεια των επιχειρημάτων της καθ’ ημάς αριστεράς….

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΑΦΛΑΜΠΑΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.